Ademruimte voor leerkrachten

Een kind hoeft niet altijd eerst te veranderen. Soms begint de verandering bij degene die tegenover het kind staat.

Een leerkracht staat de hele dag tussen kinderen die allemaal iets anders meenemen. Een klas kan druk zijn. Een kind kan boos reageren, zich afsluiten, niet luisteren of voortdurend de grenzen opzoeken.

En soms weet een leerkracht gewoon even niet meer wat je ermee moet.

Je hebt van alles geprobeerd. Praten, corrigeren, waarschuwen, streng zijn. En toch lijkt het gedrag alleen maar erger te worden.

Maar wat gebeurt er eigenlijk tussen jou en het kind?

Niet ieder druk kind is een lastig kind.

Niet ieder stil kind is een rustig kind.

En niet ieder kind dat weerstand geeft wil tegenwerken.

Kinderen voelen vaak veel meer dan we denken.

Ze reageren niet alleen op wat je zegt, maar ook op de sfeer in de klas, op spanning, op haast en op de manier waarop jij op dat moment in je vel zit.

Een kind kan jouw spanning voelen , zonder te begrijpen waar die vandaan komt.

En wanneer een leerkracht onder druk staat, kan het gedrag van een kind steeds persoonlijker gaan voelen.

Het kind doet iets. De leerkracht raakt geïrriteerd.

Het kind voelt de spanning en reageert daarop. De leerkracht ervaart vervolgens nóg meer weerstand.

Zo kan er onbewust een cirkel ontstaan waar niemand voor heeft gekozen.

Wat als je eerst bij jezelf begint?

De verbonden adem kan je helpen om stil te staan bij wat er in jou gebeurt.

Waar hou jij spanning vast? Wat gebeurt er met jou wanneer een kind jouw grenzen opzoekt? Kun je rustig blijven wanneer de controle even wegvalt? En wat gebeurt er wanneer je niet direct hoeft te reageren , maar eerst weer ruimte ervaart?

Door jezelf beter te leren voelen, ontstaat er ruimte om anders naar een kind te kijken.

Niet om ieder gedrag goed te praten. Niet om geen grenzen meer te stellen. Maar om vanuit meer rust te kunnen kiezen hoe je reageert.

Wat kan een leerkracht uit de verbonden adem halen?

De verbonden adem kan je uitnodigen om:

Spanning in je lichaam te herkennen. Te ervaren wat druk met jou doet. Ruimte te maken voordat je reageert.  Met meer rust naar gedrag te kijken.

En misschien wel het belangrijkste: Ontdekken dat je niet alles hoeft op te lossen voordat je eerst even ademhaalt.

Wat als we niet alleen vragen: "Wat is er met dit kind aan de hand?" "Wat gebeurd er tussen mij en dit kind?"

Want wanneer jij anders naar een situatie leert kijken, kan de situatie zelf ook veranderen.

Een kind hoeft niet altijd degene te zijn die zich moet aanpassen. Soms heeft een kind vooral behoefte aan een volwassene die zelf stevig, rustig en aanwezig kan blijven.

Ademruimte voor jou.

Je hoeft geen andere leerkracht te worden. Je hoeft ook niet alles anders te gaan doen.

Misschien begint het simpelweg met een moment waarop jij zelf even uit de drukte stapt.

Ademen - Voelen - Vertragen- en Opnieuw kijken

Vanuit jezelf, vanuit rust, vanuit ruimte.

RESET RUIMTE:

Ruimte om te ademen.

Ruimte om te voelen.

Ruimte om anders te kijken.